วันที่๑๕/พ.ย/๒๕๕๑::เราเจอกันครั้งเเรก
วันที่๑๕/ธ.ค/๒๕๕๑::หนึ่งเดือนผ่านไป เราได้มาเจอกัน ที่หอพักของตัวเอง
จากนั้นเราก็คบกันมาด้วยดี อย่างมีความสุข อาจจะทะเลาะกันบ้าง เเต่ก็ยังชื่นใจที่ยังมีคนให้ทะเลาะอยู่ เราคบกันมา๖เดือน ช่วงปิดเทอม ตัวเองยังบอกรักเค้า จำได้มั้ย เรายังรักกัน
เปิดเทอมเเรกช่วงเดือน มิถุนายนที่ผ่านมา ด้วยสภาพเเวดล้อมใหม่ เพื่อนใหม่ เเละผู้หญิงคนใหม่ของเธอก็เข้ามามากหน้าหลายตา
../../.. วันที่เท่าไหร่ เดือนอะไร เเม้กระทั่ง พ.ศ ที่ไม่อยากจำ ตัวเองตัดบท เลิกรากับเค้าต่อหน้าต่ิอตา ผู้คนมากมาย อาการที่เรียกว่า'เสียใจ'มันกำลังพรั่งพรูออกมาจากตัวเค้า เป็น 'น้ำตา' เเละการกระทำที่หน้าอับอายผู้คน เเต่จะให้ทำยังได้ เวลานั้น ข้างกายเค้าว่างเปล่าจริงๆ เวลา2ชั่วโมงกว่าที่นั่งรถไปหาตัวเอง เพื่อให้ตัวเอง'บอกเลิก'
เเต่อย่าพูดถึงเรื่องเก่าๆเลยนะ
o๒/ก.ค/๒๕๕๒::ตัวเองกลับมาหาเค้า เ้ค้าได้ตัวเองกลับมา
เค้าดีใจมาก ตัวเองได้พิสูจน์ให้เค้าเห็นเเล้วว่าตัวเองกลับมา
เพราะรักเค้าจริงๆ ตัวเองให้เค้าอภัยให้กับสิ่งที่ตัวเอง ทำกับเค้าให้ถือว่า ตัวเองเเค่หลงระเริง
เค้าก็ให้อภัยตัวเอง เเต่ตัวเองรู้มั้ย เวลาเดือนกว่าที่ตัวเองทอดทิ้งเค้าไป มีคนอื่น เเต่ข้างกายเค้ากลับว่างเปล่า ไม่เคยมีใครมาเเทนที่ตัวเองเลย ความเจ็บช้ำทรมานมันลึกเกินจะลืมได้
เค้าก็เลยเลือกที่จะ 'ให้อภัยเเต่ไม่ลืม'
การกลับมาของตัวเองครั้งนี้ มันดีขึ้นจริงๆหลายอย่างที่ทำให้เค้าเห็นว่าตัวเองรักเค้าจริงๆ มันเป็นหลายๆสิ่งที่ตัวเองไม่เคยทำ
จนกระทั่ง
๑๑/ส.ค/๒๕๕๒::เราย้ายมาอยู่หอพักด้วยด้วยกัน นี่ก็เข้าเดือนที่๓เเล้วสินะ ที่เราใช้ชีวิตส่วนใหญ่อยู่ด้วยกัน ขอบคุณนะที่ไม่เคยให้เค้าเหนื่อยเลย เเละขอโทษด้วยที่บางสิ่งบางอย่างมันเป็นหน้าที่ของเค้า เเต่เค้าก็ละเลย ชีวิตตอนนี้ไม่ต้องนึกถึงอดีต เค้ามีความสุขดีที่มีตัวเองอยู่ข้างๆกาย อยู่กันอย่างนี้นานๆนะตัวเอง
๑๕/พ.ย/๒๕๕๒ <